پرنده

توی آن حادثه

همه مقصر بودیم

من از همه بیشتر

خیال کردم برای همیشه می مانی

سرد بود، پاییز بود، نمیدانستم آغوش گرم من

قرار نیست آشیانه ی ابدی تو باشد

پریدی پرنده

بهار که شد، پریده بودی

.

.

.

دوباره سرد شده

دوباره پاییز است

می ترسم